Ozoda – Muhammad Yusuf

Share on telegram
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on odnoklassniki
Share on vk

Ozodani sevaman men, Ozodani,
Suluvlarning sarvari — xonzodani.
Yo’latmasman yoniga shabbodani,
Ozodani sevaman men, Ozodani.

Ko’rganmanu ko’rganim ertasidan,
Yuragim qoq bo’lingan o’rtasidan.
Har kuni bir o’taman ko’chasidan,
Ozodani sevaman men, Ozodani.

O’taman-da. O’tmasam bo’lmaydi hech,
O’tmay desam, ko’ngil o’lgur to’lmaydi hech.
Ko’zim toyib ketaverar — qo’ymaydi hech,
Ozodani sevaman men, Ozodani.

Bir eslasam zirqillaydi bandi-bandim,
Kechagina bir qizchani o’ynatgandim!
Kuchugiga oqqand berib o’rgatgandim,
Ozodani sevaman men, Ozodani.

Tushunmaslar kuladi: esiz-esiz,
Kimdir ermak qiladi: esiz-esiz,
Xotinim ham biladi, nima deysiz?
Ozodani sevaman men, Ozodani.

Yigit qirqda qirchillab g’arq pishadi,
Erta-indin sochimga oq tushadi,
Chin oshiqlar qirq yilda topishadi!
Ozodani sevaman men, Ozodani.

Sevgan edim, hamon u suyukli yor,
Bilagida barmog’imning izi bor.
Ozodaning bir o’g’il, bir qizi bor…
Men baribir sevaman Ozodani.

Share on telegram
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on odnoklassniki
Share on vk
Scroll to Top